<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Zes weken geleden…..

In Utrecht hebben ze speciale containers waar je je plasticafval in kan stoppen. Dat is nieuw. Ik weet het van Mieke en Mariska. De timingis goed. Vlak voor de vastentijdproject plaatst de gemeente containers, zodatwij onze afvalscheiding kunnen optimaliseren.

Maar Mieke en Mariska  wonen in Utrecht, en ik in Amsterdam. Daar komtde gemeente niet verder dan glas- en papierbakken.

Conclusie: Mijn plastic afval moet van Amsterdam naarUtrecht.

Drie weken geleden…….

Ik wil mijn plastic aan Peter meegeven als hij weer naarhuis in Utrecht gaat. Ik vind het een beetje vals spelen eigenlijk. En ergernog, ik ben bang dat hij het netjes mee neemt naar Utrecht, maar in plaats vanin de plastic container in zijn eigen vuilniszak stopt.

Twee weken geleden….

Dus neem ik mijn plastic afval mee in de trein naar Utrecht.Een grote plastic tas. Inhoud: een boterkuipje, een lege fles zonder statiegelden  plastic verpakkingen van productendie ik kocht voordat dit project begon (echt heus waar). Verder zitten ervoornamelijk lege kwarkbakken in. Alles min of meer schoongespoeld in achtereenvolgenderesten afwaswaters. (Anders zou het natuurlijk weer zonde zijn van het hetewater). Inderdaad zit er in mijn keukenafvalemmer thuis nog bijna niks, nu hetplastic apart in een tas gaat, en het groenteafval in de melkpakken.  Dat geeft me een goed gevoel als ik in de treinstap.

Ik zit niet meer zo vaak in de trein, en al helemaal nietmet een grote tas. Ondanks de grootte weegt de tas niks. Het voelt raar.Gelukkig is het laat op de avond. Weinig medereizigers zien me. De mensen dieik eerder die avond in de Melkweg had ontmoet, verklaarden me al voor gek datik na afloop van de Melkweg nog helemaal naar Utrecht ging. Ik heb ze maar nietverteld wat mijn bagage zou zijn….

Tijdens mijn bezoek bij Peter zie ik geen tijd om hetplastic daar in de plasticcontainer te stoppen. Eerst moeten we hem nog zoeken(jawel, op internet) en dan blijkt de container waar ik inmiddels verlangendnaar uitkijk nog best een stukje fietsen bij hem vandaan. We hebben wel ietsbeters te doen, over verlangen gesproken….

Ik vertrouw erop dat Peter de volgende dag het plastic wegbrengt.En daarmee mij, de plasticcontainer en het milieu een plezier doet.

“Niet stiekem in je eigen vuilniszak stoppen!” zeg ik nogals ik weer richting Amsterdam ga. En ik suggereer nog subtiel dat hij zijneigen plastic afval er nog verder in kan verzamelen..

Een week geleden…..

Ik vertel bovenstaande aan mijn zus. Ze vertelt me vrolijk dat bij haar in Diemenook plasticcontainers staan. Wat? Dat is op fietsafstand! Ik hoef helemaal nietmet mijn plastic afval in de trein…!

Vandaag……

Ik lees bovenstaande stukje aan Peter voor door de telefoon.Hij biecht op dat het plastic nog steeds bij hem staat….

Ik durf hem niet te vragen of hij zelf nog meer verzameldheeft.