<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

In het begin van mijn Project had Jaline, een van mijnhardloopmaatjes, mij enthousiast gemaild over haar ecologische wasbol.Ze had me zelfs bij haar thuis uitgenodigd om hem te latenzien. Ik ging bij haar langs en ze bood me koffie aan. Ik was net door mijneerste koffie-afkickweek heen, maar vond het heerlijk haar koffie te drinkenonder het mom van “dit heeft iemand hier achter gelaten en anders gooi ik hettoch weg”

Ze toonde me een magische groene bol gevuld met al even magischesteentjes waarmee de was net zo schoon wordt maar met veel minder wasmiddel. Zeliet me haar composthoop zien, die er uti zag als een gft-emmer, waarongetijwfeld ook een magisch proces de bananenschillen tot compost maakt.

Ze liet me vele andere milieuverantwoorde huishoudelijkedingen zien en gaf me boeken te leen en praktische tips als het hergebruikenvan het water van mijn kruik.

Ik wist niet dat Jaline zo milieubewust was, en vond alles inhaar huis even leuk boeiend.

Ze vertelde me over de recycling van lege melkpakken:Spoelen, koken (waardoor het plastic eraf gaat), en nog veel stappen in eenlang proces, waardoor je er uiteindelijk papier van kan scheppen inzelfgemaakte vormen. Dit alles liet ze me zien. Ook daar werd ik enthousiastvan. Al leek het me meer een nieuwe hobby dan het bijdragen aan afvermindering.

Ik heb echt geen tijd voor nog meer hobby’s nu. Dat helegroene project kost meer tijd dan drie hobby’s bij elkaar  ook al veel tijd. Tussendoor moet ook noggewerkt worden….

Zo heb ik nog steeds geen tijd gehad om langs te gaan bijvrijstaat swomp, om te leren hoe je nu een echte compostbak maakt met wormen ophet balkon. Ik heb nog steeds geen boer gevonden die losse melk verkoopt. En erzijn nog veel sites, fora en links die ik wil bestuderen.

En zo was het er nadat bezoekje aan Jaline ook nog niet van gekomen om mijzelf te verwennen meteen ecologische wasbol te kopen. Ik was trouwens ook gaan twijfelen over nut enwerking van de bol, en iedereen die ik er over vertelde keek me vreemd aan. Hoekunnen steentjes nou net zo werken als zeep? Bovendien had iemand een recensiegelezen in de Trouw waarin stond dat het een kwakzalversbal was.

En eigenlijk dacht ik er precies zo over.

Zondag was er weer Pure markt in de watergraafsmeer en daarzou, zo had Jaline gezegd, de man van debollen ook staan. Dit was mijn kans om hem in levende lijve te ontmoeten enbovendien een manier om de verzendkosten uit te sparen, want de bollen zijnniet in de winkel te koop.

Op de dag van de markt was ook de zandvoortcircuitrun, waarik met mijn sneue meniscus niet aan meekon doen en Jaline wel. Jaline had nog wat bal-gerelateerde vraagjes, zoals“Hoe weet je nou dat ie het na 1000 keer wassen niet meer doet?”

Dus toog ik namens ons tweeën met een hart vol verwachting eneen lijst met vragen naar de pure markt om zo’n wasbol te kopen.

Voor de zekerheid nam ik Mark mee als pseudo-expert. Ik hadooit eerder een fiets samen met hem gekocht en dat was ook goed bevallen. Enhij weet alles van computers, dus van wasbollen zou hij vast ook wel ietszinnigs kunnen zeggen. Bovendien wist hij ook nog eens de weg naar de markt, omdathij er eerder met Vera en Jet geweest was.

Het was een veel grotere markt dan ik had verwacht en hetzag er allemaal leuk uit. Veel delicatesse-achtige dingen, biologische wijnen, dingenwaar je in het algemeen veel geld voor bij je moest hebben, niks geitenwollensokken gedoe.

Vanachter een kraam werd ik geroepen, Het was Femke, een oudcollega. De laatste keer dat ik haar sprak had ze verteld dat ze bezig was meteen biologisch groenten- en sapjes bedrijfje. En daar stond ze nu trots achterhaar eigen kraam. Ze bood me een sapje aan. Het waren tropische vruchten, en ooknog eens geserveerd in een plastic wegwerpbeker. Alle twee niet passend in mijnproject. Maar het was wel erg lekker.

Ik vroeg of ze wist waar de wasbollenman stond. Ze wees hemaan en zei meteen “maar je moet het niet doen hoor, ik heb er eentje en  mijn was wordt er niet schoon van”

Ik ging naar de man. Ik stelde hem mijn vragen. De wasbolrook verdacht naar chemische aardbeien. Mark las de recensies. Mark zei niks.

Ik twijfelde. De man zei dat als ik niet tevreden was, ik debal volgende maand terug kon brengen. Ik kocht de bal.

Mark zei nog steeds niks. Ik zei “je gelooft er niet hé”

“inderdaad” zei Mark

Toch kocht ik de bal

Ik wilde snel naar huis om te kunnen wassen. Ik ging wassen.De was rook fris. Maar dat was dankzij Ariel.  Er zaten nog welvlekjes in. Ik ben nog steeds niet overtuigd.

Volgende week ga ik weer wassen. En volgende maand ga ikweer naar de pure markt.